Translacje specjalistyczne: WOJSKOWOŚĆ / MILITARY SCIENCE

WOJSKOWOŚĆ / MILITARY SCIENCE

Mechanical jamming[edit]

Mechanical jamming is caused by devices which reflect or re-reflect radar energy back to the radar to produce false target returns on the operator's scope. Mechanical jamming devices include chaff, corner reflectors, and decoys.

• Chaff is made of different length metallic strips, which reflect different frequencies, so as to create a large area of false returns in which a real contact would be difficult to detect. Modern chaff is usually aluminum coated glass fibers of various lengths. Their extremely low weight and small size allows them to form a dense, long lasting cloud of interference.




• Corner reflectors have the same effect as chaff but are physically very different. Corner reflectors are many-sided objects that re-radiate radar energy mostly back toward its source. An aircraft cannot carry as many corner reflectors as it can chaff.



• Decoys are maneuverable flying objects that are intended to deceive a radar operator into believing that they are actually aircraft. They are especially dangerous because they can clutter up a radar with false targets making it easier for an attacker to get within weapons range and neutralize the radar. Corner reflectors can be fitted on decoys to make them appear larger than they are, thus furthering the illusion that a decoy is an actual aircraft. Some decoys have the capability to perform electronic jamming or drop chaff. Decoys also have a deliberately sacrificial purpose i.e. defenders may fire guided missiles at the decoys, thereby depleting limited stocks of expensive weaponry which might otherwise have been used against genuine targets. (...)

SOURCE: 
https://en.wikipedia.org/wiki/Radar_jamming_and_deception#Mechanical_jamming

Zagłuszanie mechaniczne

Zagłuszanie mechaniczne jest wywoływane przez obiekty, które odbijają lub ponawiają odbicia energii sygnału radaru z powrotem do radaru, aby wywołać mylne odbicia sygnałów od celu na wyświetlaczu radaru obsługiwanym przez operatora. Obiekty zagłuszające mechanicznie to folia zakłóceniowa, reflektory rogowe (rożki odbijające) oraz cele pozorowane (atrapy).

• Folia zakłóceniowa jest wytwarzana z metalicznych pasków o różnej długości, które odbijają różne częstotliwości, po to aby utworzyć obszerną strefę fałszywych odbić sygnałów powrotnych w której kontakt z rzeczywistym obiektem byłby trudny do wykrycia. Współczesna folia zakłóceniowa są to zwykle różnej długości włókna szklane powleczone aluminium. Ich skrajnie mały ciężar i nieznaczny rozmiar pozwalają na uformowanie gęstej, utrzymującej się przez długi czas chmury zakłócającej. 
• Reflektory rogowe dają taki sam efekt jak folia zakłóceniowa, lecz fizycznie są bardzo różne. Rożki odbijające są to wielowymiarowe obiekty, które ponownie przesyłają energię radaru przeważnie z powrotem do jej źródła. Samolot nie może przewieźć na pokładzie tak dużo reflektorów rogowych jak folii zakłócającej. 
• Cele pozorowane są to sterowne obiekty latające, przeznaczone do wprowadzania w błąd osobę obsługującą radar i skłonienie jej do uwierzenia, że są one prawdziwym samolotem. Są one szczególnie niebezpieczne ponieważ mogą zwiększyć zakłócenia radiolokacyjne na radarze i zaśmiecać go fałszywymi celami, ułatwiając atakującemu przedostanie się w zasięg swej broni i zneutralizowanie radaru. Reflektory rogowe mogą być umieszczane na atrapach, aby wydawały się one większymi niż są, pogłębiając tym samym wrażenie że atrapa jest rzeczywistym samolotem. Niektóre cele pozorowane mają możliwość dokonywania zagłuszania elektronicznego lub zrzucania folii zakłóceniowej. Atrapy są też umyślnie poświęcane jako cel, tzn. obrońcy mogą wystrzeliwać pociski kierowane w cele pozorowane, uszczuplając tym samym ograniczone przecież zasoby drogiej broni, które w przeciwnym razie mogłyby być użyte przeciwko rzeczywistym celom. 

(Translated by AT)

Translacje specjalistyczne: HISTORIA / HISTORY

Translacje: HISTORIA / Translations: HISTORY

OŚWIĘCIM
PRZEWODNIK PO MUZEUM

(Kazimierz Smoleń, Wydawnictwo Państwowego Muzeum w Oświęcimiu, 1970, s. 32-33.)

EKSPLOATACJA ZWŁOK                        Sala 5

   Armia Radziecka oswobodzając obóz znalazła w magazynach około 7 000 kg włosów, zapakowanych w papierowe worki (średnia waga każdego - ok. 25 kg). Była to tylko resztka włosów, których władze obozowe nie zdążyły wysłać do przeróbki w zakładach położonych na terenie Bawarii (Alex Zink Company). Włosy były sprzedawane po 50 fenigów za 1 kilogram. Przeprowadzona w Instytucie Ekspertyz Sądowych w Krakowie analiza znalezionych włosów wykazała:

      "W badanych włosach stwierdzono obecność cyjanowodoru,         właściwego trującego składnika preparatów noszących nazwę           cyklonów."

  Z włosów produkowano włosiankę. Znalezione w Kostrzu (Friedland) bele poddano analizie w Zakładzie Medycyny Sądowej w Krakowie. Tekst opinii brzmi:

       "Badania makroskopowe, mikroskopowe i mikrometryczne tworów włosowatych zdjętych z dwóch kawałków włosianki dowodzą, że są to włosy ludzkie pochodzące z głowy,             najprawdopodobniej kobiecej."

   Sztuczne zęby z metali szlachetnych wyrywane zamordowanym były przetapiane w sztaby i odsyłane do Głównego Urzędu Sanitarnego SS. Pozostałe po spaleniu zwłok popioły zakopywano w dołach lub wsypywano do okolicznych stawów i rzek. (...)


OŚWIĘCIM (AUSCHWITZ)
A GUIDEBOOK FOR THE MUSEUM

(Kazimierz Smoleń, Auschwitz-Birkenau State Museum Publisher, 1970, p. 32-33)

UTILISATION OF CORPSES                    Room 5

When freeing the concentration camp the Soviet Army (a.k.a. the Red Army - translator's annotation) found about 7 000 kg of hair in warehouses. Hair was packed into paper bags (the average weight of each was about 25 kg). It was only the rest of hair which camp authorities did not manage to send for processing at treatment plants in Bavaria (Alex Zink company). Hair was being sold for 50 pfennigs per 1 kilogramme. The analysis, which was carried at the Institute of Forensic Research in Cracow, proved that:
      'Presence of the hydrocyanic acid, which is a poisonous component specific to chemical compounds called cyclones, was affirmed in the hair being examined.'

Haircloth was manufactured out of hair. The bales found in Kostrze (Friedland) were analysed at the Institute of Forensic Medicine in Cracow. The text of a judgement call reads as follows:
       'Macroscopic, microscopic and micrometric examinations of hairlike creations, which were removed form two slices of the haircloth, prove that they are human hairs coming from a head, in all probability from a female one.'

The murdered people's artificial teeth of precious metals were extracted, recast into bars and sent to the SS Central Sanitary Office. Cremains were buried into pits or poured into surrounding ponds and rivers. (...)

(translated by EJTI)

...........................................................................................

Recovered WWI German U-boat Revives 'Sea Monster' Tales

www.livescience.com/history
By Tom Metcalfe, Live Science Contributor | October 25, 2016 06:26am ET

(…) The wreck of a World War I German submarine has been discovered off the coast of Scotland by marine engineers surveying the route of an undersea power cable.


Researchers said they think the wreck is one of two German U-boats sunk by British patrol ships in the Irish Sea in 1918 — including one that was supposedly attacked by a sea monster, according to an internet legend.

Marine archeologist and historian Innes McCartney, from Bournemouth University in the United Kingdom, said the submarine wreck was in reasonably good shape, considering it has spent almost 100 years on the seafloor at a depth of 340 feet (about 100 meters). [See Photos of the Submarine Wreck Discovered Off Coast of Scotland]

"When all the other wartime shipwrecks have crumbled down to nothing, the submarines will still be there, because they're made to withstand the [underwater] marine environment," McCartney told Live Science.

McCartney has studied video of the submarine wreck gathered by a remotely operated underwater vehicle (ROV) and geophysical data gathered by instruments on the marine survey ship that located the wreck while charting the seafloor. The ship was helping to plan a route through the Irish Sea for an undersea power cable between southwest Scotland and northwest England. (…)



At least 12 British and German submarines are known to have sunk in the area during World War I, but McCartney has been able to identify the latest wreck as a German UB III-class submarine from its external dimensions and fittings.


"The UB III-class was one of the more successful U-boats that that the Germans experimented with during the First World War, to the extent that in many ways it is the design that became the legendary Type VII U-boat of World War II," McCartney said. (…)


"The UB III-class had some modifications made to it at the end of 1917, the most important of which was that they up-gunned it from an 88-mm to a 105-mm gun," McCartney said. "For about six months, the U-boats had this gun, but then they realized they'd been losing some U-boats in accidents because the gun was so heavy, so they took it off and went back to the older 88." (…)


McCartney also ruled out any connection between the fate of UB-85 and Scotland's most famous legendary water beast, Nessie the Loch Ness Monster. "But it's nice to think Nessie was doing her bit for the war effort," he said (…)



Odkryta niemiecka łódź podwodna z I WŚ wskrzesza opowieści o "Morskim Potworze"


Tom Metcalfe, Współautor Live Science / 25 październik 2016, 06:26 ET

(…) Wrak niemieckiego okrętu podwodnego z I Wojny Światowej został odkryty u wybrzeży Szkocji przez mechaników okrętowych dokonujących pomiarów geodezyjnych przebiegu trasy podwodnego przewodu elektrycznego.

Naukowcy powiedzieli, iż sądzą że wrak jest jednym z dwu niemieckich U-bootów zatopionych przez brytyjskie statki patrolowe na Morzu Irlandzkim w 1918 roku – wliczając w to ten, który – według internetowej legendy – został rzekomo zaatakowany przez jakiegoś morskiego potwora.
Archeolog morski i historyk Innes McCartney z Uniwersytetu w Bournemouth w Zjednoczonym Królestwie powiedział, iż wrak okrętu podwodnego był w całkiem dobrym stanie zważywszy, że spędził on na morskim dnie prawie 100 lat na głębokości 340 stóp (około 100 metrów). [Zobacz Zdjęcia Okrętów Podwodnych Odkrytych u Wybrzeży Szkocji]

„Podczas gdy wszystkie inne wraki statków z czasu wojny rozpadły się zupełnie, okręty podwodne będą tam nadal, ponieważ są wykonane tak aby wytrzymać próbę czasu w [podwodnym], morskim środowisku.” powiedział McCartney Live Science.

McCartney analizował materiał wideo dotyczący wraku okrętu podwodnego, zebrany przez zdalnie sterowany pojazd (ROV), a także dane geofizyczne zgromadzone przez urządzenia pomiarowe morskiego statku hydrograficznego, które to urządzenia zlokalizowały wrak podczas sporządzania mapy dna morskiego. Statek ten wspomagał planowanie trasy ułożenia podwodnego przewodu elektrycznego poprzez Morze Irlandzkie pomiędzy południowo-zachodnią Szkocją a północno-zachodnią Anglią. (…)

Wiadomym jest, że co najmniej 12 brytyjskich i niemieckich okrętów podwodnych zatonęło na tym obszarze podczas I Wojny Światowej, jednak McCartney był w stanie zidentyfikować ostatni wrak jako niemiecki okręt podwodny klasy UB III na podstawie jego zewnętrznych wymiarów i wyposażenia.
„Klasa UB III była jedną z najbardziej udanych klas U-bootów z jaką Niemcy eksperymentowali podczas Pierwszej Wojny Światowej do tego stopnia, że pod wieloma względami była to konstrukcja, która podczas II Wojny Światowej stała się legendarnym U-bootem Typu VII.” - powiedział McCartney. (…)

„Klasa UB III miała kilka modyfikacji wykonanych pod koniec 1917 roku, z których najważniejszą było wzmocnienie uzbrojenia przez zamianę działa kalibru 88 mm na działo kalibru 105 mm.” - powiedział McCartney. „Przez około sześć miesięcy U-booty miały więc to działo, ale potem (Niemcy – przyp. tłum.) zdali sobie sprawę, że stracili kilka U-bootów w wypadkach ponieważ działo było takie ciężkie, zdjęli je więc i powrócili do starszego, 88 mm.” (…)

McCartney odrzucił także możliwość jakiegokolwiek związku pomiędzy losem UB-85 a najsłynniejszą, legendarną, szkocką bestią wodną – Nessie, potworem z jeziora Loch Ness.” „Ale przyjemnie jest pomyśleć, że Nessie zrobiła co do niej należało na rzecz wojny.” – powiedział. (…)

(tłum. A.Trela)

Translacje specjalistyczne: GEOGRAFIA / GEOGRAPHY.

Translacje: GEOGRAFIA / GEOGRAPHY

GEOGRAFIA FIZYCZNA 
EUROPY ZACHODNIEJ

(B.F. Dobrynin, tłum. z ros. J. Kondracki, s. 132, PWN, Warszawa 1954)

Półwysep Apeniński

   Przegląd ogólny. Półwysep Apeniński, czyli Włoski, razem z przylegającymi wielkimi wyspami: Sycylią, Sardynią i Korsyką, a także mniejszymi grupami wysp, stanowi wyraźny obszar geograficzny, jak gdyby otaczający wewnętrzne Morze Tyrreńskie. Na północy półwysep łączy się z kontynentem europejskim poprzez szeroką Nizinę Padańską, zamkniętą potężnym łukiem górskim Alp. Ta olbrzymia bariera skutecznie chroni Włochy przed wtargnięciem północnych mas powietrznych, a jednocześnie nadaje klimatowi i światu organicznemu rysy znacznej odrębności i jedności. Półwysep ma kształt wydłużony i wąski, góry średniej wysokości mają przeważnie rzeźbę urozmaiconą, a przedgórza mają charakter pagórkowaty. Dlatego wraz z wyspami podlega on wszędzie wpływom morza; nadmorskie krajobrazy wybrzeży odgrywają tutaj rolę dominującą; klimat i roślinność na ogół są typu podzwrotnikowego i śródziemnomorskiego. 
        Tylko północna Nizina Padańska wyróżnia się pewnym zamknięciem i umiarkowanie kontynentalnymi rysami klimatu. W górach Włoch wyraźnie występuje pionowa strefowość klimatyczna, jednak przeważnie mniej wyraźnie zaznaczająca się niż na Półwyspie Bałkańskim i Pirenejskim. W porównaniu z nimi, Półwysep Apeniński przedstawia także znaczną jednorodność rzeźby i jej genezy. Właściwy półwysep można rozpatrywać jako młode pasmo górskie, które się wypiętrzyło i ukształtowało w okresie czwartorzędowym i w dalszym ciągu wykazuje intensywny rozwój. Mapa sejsmiczności Włoch (rys. 58) wykazuje, że strefy najczęstszych trzęsień ziemi przebiegają akurat wzdłuż pasma Apeninów oraz ich stoków. Aktywność sił górotwórczych przejawia się także w potężnej działalności wulkanicznej. (...)

PHYSICAL GEOGRAPHY 
OF WESTERN EUROPE

(B F Dobrynin, transl. from Russian by J. Kondracki, p. 132, NATIONAL SCIENTIFIC PUBLISHERS PWN, 1954)

The Apennine Peninsula

Overview. The Apennine Peninsula, which is also called the Italian Peninsula, together with adjacent great islands of Sicily, Sardinia, Corsica as well as smaller groups of islands constitute a definite geographic area surrounding the Thyrrhenian Sea. In the north, the peninsula joins with the European continent through the wide Padan Plain, which is closed by a huge mountain arc of the Alps. That huge barrier protects Italy effectively from inrush of north air mass as well as it gives the climat and organic world distinctivness and unity traits. The peninsula is elongated and narrow. Mountains of average height are predominantly varied in form and forelands are hilly.  For that reason, both the peninsula and adjacent islands are subject to the sea influence; coastal landscapes play a dominant role in this; the climate and vegetation are generally of subtropical and Mediterranean varieties. 

Only the northern Padan Plain stands out with some kind of exclusion and temperate continental climate traits.  Vertical climatic zones are found distinctly in Italian mountains, but mostly they are less distinctly marked than both at the Balkan Peninsula and the Pyrenean Peninsula. Compared to them, the Appenine Peninsula also shows a significant diversity both of a land form and land form genesis. One can consider the actual peninsula as the young mountain range that was uplifted and formed in the Quaternary and it still shows an intensive development.  The map of seismic activity in Italy (pict. 58) shows that the most frequent earthquake zones run just along the Apennines and their hillsides. Orogenic forces activity manifests itself in powerful volcanic activity as well. (...)      

(translated by EJTI)

Translacje specjalistyczne: CHEMIA / CHEMISTRY

TRANSLACJE: CHEMIA / CHEMISTRY

2013 Annual Report

The National Centre for Research and Development

GRAPHENE: Supermaterial from a pencil

As the possibilities for silicon-based electronic development are somewhat limited, many say that it might be the twilight of its domination. Even though the efficiency of silicon microprocessors has been increasing, as per Moore's Law, doubling almost every two years, the possibility of maintaining such a rate seems improbable. In recent decades, reduction of the size of silicon's basic elements, their transistors or their paths has been used as a mean to increase their efficiency, while limiting the energy use.


In 1985 the 1000-nanometer wide paths were considered cutting-edge technology. Intel's newest integrated circuits are produced in 22-nanometer technology. Some of their elements are as thin as two or three atoms of silicon, and thus the potential for a size reduction is slim. In order for electronics still develop, there needs to be a new material that has more usul properties - silicon's successor, in other words. Graphene seems to fulfill these expectations - its surprising properties may imply that has the potential to become even more popular then silicon.


Graphene has barely been around for ten years - despite existing in pencils, its properties unbeknownst for scientists. When we write with a pencil, we leave traces of graphite, crystalline carbon, on the paper. In 2004, Andre Geim nad Konstantin Novoselov, two physicists from Manchester, had an idea to remove connsecutive layers of the powder, using adhesive tape, eventually leaving the final layer, only one atom thick. This led them to a 2-dimensional structure comprised of carbon atoms densely packed in a regular atomic-scale chicken wire (hexagonal) pattern - graphene. (...)

Raport Roczny NCBR 2013

Narodowe Centrum Badań i Rozwoju

GRAFEN: Supermateriał z ołówka

     Jako że możliwości rozwoju elektroniki opartej na krzemie są nieco ograniczone, wiele przemawia za tym że mógłby to być zmierzch jej dominacji. Nawet jeśli wydajność mikroprocesorów krzemowych wzrastała, zgodnie z Prawem Moore'a, podwajając się niemal co dwa lata, możliwość utrzymania takiego wskaźnika wydaje się nieprawdopodobne. W ostatnich dekadach zmniejszenie rozmiaru elementów krzemowych, ich tranzystorów lub ich ścieżek, było stosowane jako środek do zwiększenia ich wydajności pomimo ograniczenia zużycia energii.

     W 1985 roku ścieżki o szerokości 1000 nanometrów były uważane za najnowocześniejszą technologię. Najnowsze obwody scalone Intela są produkowane w technologii 22-nanometrowej. Niektóre z ich elementów są tak cienkie, jak dwa lub trzy atomy krzemu, a zatem możliwość zmniejszenia rozmiaru jest nikła. Żeby elektronika nadal rozwijała się, potrzebny jest nowy materiał, który ma bardziej użyteczne właściwości - innymi słowy, następca krzemu. Grafen wydaje się spełniać te oczekiwania - jego zaskakujące właściwości mogą sugerować, że ma on potencjał, aby stać się jeszcze bardziej powszechnym niż krzem.

     Grafen zaledwie był w pobliżu przez 10 lat - pomimo obecności w ołówkach, jego właściwości były naukowcom nieznane. Gdy piszemy ołówkiem, zostawiamy na papierze ślady z grafitu, krystalicznego węgla. W 2004 roku, Andre Geim i Konstantin Novoselov z Manchesteru, wpadli na pomysł żeby usunąć kolejne warstwy proszku, używając taśmy samoprzylepnej i pozostawiając w końcu ostatnią warstwę - zaledwie o grubości jednego atomu. To doprowadziło ich do dwuwymiarowej struktury - grafenu, zawierającej atomy węgla ułożone gęsto w deseń przypominający regularną (sześciokątną) siatkę ogrodzeniową dla drobiu, lecz mającą rozmiary atomu. (...)

(Translated by EJTI, 2015)

Translacje specjalistyczne: PRZEPISY, REGULAMINY / REGULATIONS

WARUNKI KORZYSTANIA

Z CZYTELNI BIBLIOTEKI BRYTYJSKIEJ

(BRITISH LIBRARY)

Biblioteka Brytyjska (British Library) ma obowiązek:

• zabezpieczać zbiory dla obecnych i przyszłych użytkowników
• zapewniać naszemu personelowi możność pracy w bezpiecznym otoczeniu
• dbać o otoczenie, w którym Czytelnicy mogą efektywnie studiować nasze zbiory
• wypełniać swe obowiązki prawne.

Jako od Czytelnika Biblioteki Brytyjskiej wymagamy od Ciebie zaakceptowania następujących warunków. Czytelnicy, którzy nie zgadzają się z tymi warunkami mogą mieć wycofane Zezwolenia.

Jeśli jesteś Czytelnikiem niepełnosprawnym, który może potrzebować specjalnej pomocy przy korzystaniu z Czytelni, prosimy powiedzieć o tym jednemu z członków personelu.  

Liczenie się z prawami innych Czytelników

1  Należy liczyć się z prawami innych Czytelników i zachowywać w sposób, który im nie
   przeszkadza. Prosimy zachowywać się najciszej, jak to możliwe. W razie konieczności 
   porozmawiania,  prosimy robić to możliwie cicho.

2 Nie wolno zaczynać lub odbierać rozmów przez telefon komórkowy. Telefony komórkowe
   oraz notatniki elektroniczne muszą być w Czytelniach wyłączane lub wyciszane.

3 Personel Biblioteki ma prawo pracować bez obaw o znieważanie lub niegrzeczność: prosimy 
   traktować personel uprzejmie i z szacunkiem.

Korzystanie ze zbiorów

4 Prosimy przestrzegać wskazówek dotyczących korzystania ze zbiorów. Bardziej szczegółowe
   wskazówki rozmieszczone w Czytelniach również muszą być respektowane.

5  Należy zachowywać najdalej posuniętą dbałość o wszelkie materiały ze zbiorów Biblioteki.

    Uszkodzenie lub kradzież materiałów bibliotecznych jest wykroczeniem i może skutkować

    wniesieniem oskarżenia.  

6  Nie wolno wynosić żadnej pozycji zbiorów z Czytelni.

7  Rzeczy, które mogłyby uszkodzić zbiory nie są dozwolone w Czytelniach. Należą do nich

    między innymi: długopisy, żywność, napoje, słodycze  (włączając słodycze
   przeciwkaszlowe), guma do żucia, klej, butelki atramentu, korektory, płyny czyszczące, nożyczki,
   noże (włączając noże introligatorskie oraz żyletki), rozjaśniacze, zakreślacze, taśmy samoprzylepne
   oraz parasole przeciwdeszczowe.      

8   Nie wolno:

• pisać lub robić znaków na żadnej pozycji ze zbiorów
• stosować osobistych skanerów lub innych urządzeń kopiujących na jakiejkolwiek pozycji ze zbiorów
• palić gdziekolwiek na terenie budynku.

9  Nie wolno przekalkowywać ani odbijać żadnej rzeczy ze zbiorów, jeżeli nie zostało uprzednio

    udzielone przez Bibliotekę pisemne zezwolenie.

10  Należy stosować się do postanowień odnośnie wydawania i zwracania zbiorów; instrukcje

      są  przejrzyście rozmieszczone w każdej Czytelni. 

11 Należy zwracać wszystkie pozycje zbiorów do tego członka personelu, z  biurka którego zostały wypożyczone.

12 Odpowiedzialność za bezpieczne przetrzymywanie pozycji zbiorów każdorazowo gdy są w

    użytkowaniu Czytelnika, spoczywa na Czytelniku.

(…)

33  Naszym celem jest zapewnienie jak najlepszej obsługi. Jeżeli chcesz wyrazić opinię lub złożyć

      zażalenie o czymkolwiek, prosimy użyć naszej udoskonalonej procedury obsługi, której

      szczegóły są udostępnione w Czytelniach i na stronie internetowej www.bl.uk.

34  Biblioteka nie bierze odpowiedzialności za zagubienie lub uszkodzenie z jakiegokolwiek powodu prywatnego mienia lub sprzętu.